Pagina's

maandag, mei 08, 2006

Open Brief van Anton Cogen aan alle Gentse Feestenfanaten


Geachte Gentenaar,
Beste Gentse Feestenfanaat uit de urbi et orbi rond Gent,

Nu ik onlangs, uit gewoonte, 60 jaar ben geworden, doet er zich op dit eigenste moment een keerpunt in mijn acteurscarrière voor. Nadat ik 40 jaar lang, allerlei theaterteksten finaal heb vernietigd, getransformeerd, in waarde vermeerderd, getransfigureerd, geëerd en bezoedeld, is plots, in mijn door theater gedeformeerde geest, de wijsheid en het inzicht ingetreden.

Ik heb het licht gezien.

Een tekst die al een tijdje in mijn lade “uit te voeren” lag te sluimeren en te vergelen, heeft zich plots aan mij geopenbaard. Reeds bij het opentrekken der schuif, was een lichte schittering merkbaar en naarmate ik de brochures die er bovenop lagen met krachtdadige gedrevenheid verwijderde, nam de glans meedogenloos toe, tot uiteindelijk de laatste bedekking werd verwijderd en een onverbiddelijke straling mijn weerstandsloze nachtogen verblindde.

Op hetzelfde moment hoorde ik een stem die sprak:
“Dit is een tekst van de eerbiedwaardige Macharius Van Geyt, schrijver bij de genade Gods en notoir Gentenaar, un exellence par sa propre décadence, besef dat goed. Ik ben de geest van het ware volksverbonden theater en ik geef u de opdracht, meer zelfs, ik bezweer u, speel deze tekst. Geen gedraal! Nog deze zomer wil ik tijdens de Gentse Feesten en ook nog lang daarna, getuige zijn van de onnavolgbare wijze, waarop gij uw doorzichtige komediantentrucs, op deze eerlijke maar weerloze tekst zult toepassen.

Schuw de humor en het cynisme niet, want die zitten er overvloedig in. Wees ook niet bevreesd voor de herkenbare menselijke tragiek, die er op subtiele wijze, doorheen geweven is. Ga nu en vermenigvuldig uw talent, want het zal nodig zijn. En wees onze lijfspreuk indachtig: Ni dieu, ni maître!”

Daarop verdween het krachtig aureool en daar lag ze, de tekstbrochure van Frisco, een monoloog van MVG. Ik zette mij onmiddellijk aan het werk en reeds na 2 weken kende ik de eerste pagina uit het hoofd. Dat ziet er goed uit, dacht ik bij mezelf! Iedere komende Gentse Feesten speel ik 5 pagina’s en tegen 2020, hebben de Van Geyt-adepten het integrale werk geserveerd gekregen.

Het memoriseren werd aanzienlijk vergemakkelijkt doordat ik voortdurend aan de auteur zat te denken en vooral aan de glorieuze momenten waarop wij samen de Gentse Feestenstoet versloegen, voor de genoeglijke stadsradio Roeland. En hoe wij ooit bij diezelfde zender de stoet in een gefakete rechtstreekse studio-uitzending lieten doorgaan in Antwerpen. Het waren heuglijke radiomomenten, die de tormenten van ons leven aanzienlijk hebben verlicht.

Beste Gentenaar, beste theaterliefhebber uit Zeveneken en Nepal, wees ervan overtuigd, de persoonlijke “tranche de vie” van deze Gentse cafébaas heeft mij geraakt. Zijn petite histoire, om het in het echte Gents te zeggen, is zo clichématig, dat je er, na veel hartelijke lachmomenten, op het einde koud van wordt, ook al zal het in het niet zo ruime zaaltje van “A Capella” op de Godshuizenlaan, soms broeierig warm zijn… en niet alleen van de zomerwarmte.

Het is te hopen dat Machar (-ius), deze tekst nooit leest. Maar de kans is klein wantijweetettal!

Eerlijke theatergenieter, Van Geyt en Cogen verwachten u!
!?
!?
CV ANTON COGEN:
Eigenlijk Antoine Louis Cogen; werd geboren te Lokeren op 14 mei 1946 en woont te Aaigem, een behoorlijk eind verwijderd van de burgerlijke beschaving.

Na een Latijns-Grieks ontwikkelings- en een fixeerbad aan het Koninklijk Muziekconservatorium te Gent, afdeling toneelspeelkunst, studeerde Cogen ooit af als acteur, met een 1ste prijs, grootste onderscheiding, op de borst gespeld.

Tijdens een proloog van ongeveer 10 jaar, speelde en regisseerde hij bij Arca-Gent, Vertikaal-Gent, Antigone-Kortrijk, BKT-Brussel, Waltra-Brussel, Fakkelteater-Antwerpen, MMT-Mechelen, NTG-Gent, NJT-Gent, Theater Arena-Gent, KMS-Brussel, KVS-Brussel, het Kafka Theater-Gent, Theater 19-Brugge, Korrekelder-Brugge en het Theater Malpertuis-Tielt. Hij reisde “Europa” rond met de "Zomercompagnie" van Berten De Bels.

Ondertussen regisseerde hij bij talloze amateur-gezelschappen, richtte te Aalst "PACT" (Progressief Aalsters Collectief Theater) op en organiseerde een eigen gezelschap: vzw "De Schone Schijn", een theaterensemble dat zich specialiseerde in onuitvoerbaar, maar nieuw theaterwerk. Voorbeeld: "BLACK CAT & POE-try ", (ook “ Poe-zeke”) een theaterproductie, die Cogen schreef & regisseerde en samen met Sofie De Mol (Theater Trac), Antoon Vandendriessche (Het ES-battement) en de muzikale tovenaar Yves Bondue speelt, rond uiteraard Edgar Allan Poe. (nog steeds beschikbaar)

Eveneens van zijn hand zijn stukken als “Daens & Daens”, (een waarheidsgetrouwe en geen geromantiseerde visie op deze twee Aalstenaars), “Arm maar proper”, “De Familie Flop”, “Ons kind is een grap”, “Het kasteel van verdoemenis”, “De Ghelderode? Connais pas!”, “Leonie Van Den Dijck”, “Prins voor het leven”, meestal in opdracht.

Terzelfdertijd, ging Cogen 25 jaar geleden in vast dienstverband bij de toenmalige BRT, BRTN en nu NV.VRT, als lid van het “Dramatisch Gezelschap”. Zijn stem was te horen in ontelbare luisterspelen, schoolradio's, radiodocumentaires, radioverhalen en cursiefjes op Radio 1, 2, 3 en Studio Brussel. Verder 12 jaar radiofeuilleton "Koekoeksnest" als Roger Deneyn van de "Lekkerbek"; Gust Vertongen, de baas van "Taxi Maxi", inspecteur Sapperdeboere in “Kiekeboe” en commisaris De Kee in de radiocrimi van Pieter Aspe.

Uiteraard mocht en moest hij ook op tv. “Ontdek De Ster”? Jawel! Maar vooral in “Merlina”, “Beschuldigde sta op”, “Postbus X”, “Interflix”, “Adriaan Brouwer”, “De Collega's”, “De Bossen van Vlaanderen”, “De Burgemeester van Veurne” (Simenon), “Het Geheim van de Leeuw van Venetië”, “Magellaan”, “Saterdag”, “Caligula”, “Een zoete smaak van goudlikeur”, “Het levende lijk”, “De Paradijsvogels”, “Willem van Oranje”, “Langs de Kade”, “Oei !”, “Klein Londen-Klein Berlijn”, “Le pénitent” (voor France 3), “Heterdaad”, en vele 1-delige dramaproducties, leverde hij niet onaardige acteerprestaties. Gedurende 24 afleveringen speelde hij de ongenadige campingbaas in “Caravans”.

Ook de zo gelauwerde en verguisde Vlaamse speelfilm stond een paar keer op zijn werklijst. “Malpertuis” (Jean Ray) en “Het verloren Paradijs” met Kümel ,“De Witte” met De Hert en “De Leeuw van Vlaanderen” met Claus.

Hij is en was te zien in de gerechtsseries: "Hof van Assisen" en “ Recht op Recht” en zelfs bij VTM’s “Wittekerke” en "De Vierde Dimensie" van VT4.

Cogen is theaterauteur, maar ook copywriter voor de reclame, ghostwriter in opdracht, presentator en uitvoerder van reclamespots. Hij werkte voor "Justitie" als toneeltherapeut bij gedetineerden en als psychodramaspecialist in de psychiatrie.

Elk jaar opnieuw als de gezonde winterlucht van december onze tere zomerlongen vult, haalt Cogen zijn vertellende theatermonoloog “A Christmas Carol” van Charles Dickens uit de kast, om Vlaanderen en omstreken te vergasten op wat sociaal -geëngageerde kerstvreugde. Nu al bijna 15 jaar. Hiermee zet hij zijn eigen traditie van monoloogspeler verder, die ooit begon met “Krapp’s laatste band” van Samuel Beckett, “Over de schadelijkheid van tabak” van Anton Tsjechov, “De man van Daraudoux” van Jef Ceuleers, “Autopsie van een keizer” van Erwin Penning , “Jean-Jacques Rousseau” van Jean Jourdheuil en JJR zelf, “Irish Whisky” van Jean Ray (John Flanders) en “Zwart Gras” van Cogens bloedeigen dochter Hannah.

Onlangs richtte Cogen, samen met een paar andere artistieke onverlaten, vzw Het ES-battement” op, in zijn contrastdorp Ooigem. Om een nog iets intensere band met het publiek te creeëren. “Zot”, naar “Escurial” en “ L’Ecole des Bouffons” van Michel De Ghelderode, “Ons kind is een grap”, “Prinses Isadrolda”, “The Haymurders of Wheelsbrook”, “Plugstreet Wood” en “Miss Proper in Ventenland” van Cogen zelf en een onvolprezen reizend café-chantant met smartlappen uit de nieuwe en oude doos, live en kicking, met een heus orkest en een meezingend publiek. Specialiteit: interactief straattheater.

Soms gaat onze artistieke veelvraat de puur amusementaire toer op. Dan speelt hij samen met acteur-auteur en vééér familielid Raymond Cogen, kostelijke schaterstukjes van laatstgenoemde. “De Kombak” en “De Laatste Charleston” zijn op tournée.

Samen met Patrick Bernauw en zijn “Compagnie de Ballade” veroorzaakte Cogen een lichtvaardig rapprogramma rond François Villon en trekt voor rekening van datzelfde gezelschap, doorheen cultuurminnend Vlaanderen met “Cabaret Shakespeare”, een monoloog waarin hij zijn meest geliefde auteur grondig vernielt, met het grootste respect.

Als Cogen naar Limburg reist, is het bijna altijd om “Zij reden op Bokken” te spelen en daarbij de fameuze Bokkenrijders legende, in onze verheffende actualiteit in te passen.

Ondertussen blijft de fijzinnige psychologische horrormonoloog “Irish Whisky” op het programma. Horror niet van goedkoop US-gehalte, maar indringend, onthutsend, soms poëtisch, soms sarcastisch, maar hoedanook meeslepend. Van de hand van de Gentse, franschrijvende specialist Jean Ray, in een gloednieuwe Vlaamse versie.

Samen met pianist Geert Ott werd een dialoog op het getouw gezet tussen de tekst van Guido Gezelle en de muziek van Marinus De Jong in de Duinenabdij te St.- Idesbald: “Het lied van Hiawatha”. De dialoog is ook op tounée via het kerkencircuit, samen met wonderlijke organiste Els Biesemans.

Wie de filosofische toer op wil, kan nog altijd genieten, van de teksten en denkbeelden van “Jean-Jacques Rousseau”, met humor, paradox, neurotische contradictie en gefundeerd conflict. Zonder verdere commentaar!

Verder nog even vermelden dat Cogen lui is en hyperactief, paradoxaal, libertijns en decadent, immoreel en dogmatisch.

Momenteel is Cogen, in het kader van het Samuel Beckettjaar, via”Wachten op Godot” in de huid van Vladimir aan het kruipen, in zijn eigen regie dan nog wel. Première op 13 april 2006, in het Cultureel Centrum van Hasselt.

Voor vzw schrijverscollectief de Scriptomanen reist hij rond met een infotainmentprogramma onder de titel “Positief denken! Waar is het goed voor?” en neemt hij deel aan de multi-interactieve crimi-spelen in Brussel, Antwerpen, Brugge en Gent. Hij vertelt in Antwerpen, aan de verbaasde jeugd, de legende van “Lange Wapper” op de locaties zelf en te Gent helpt hij, in het kader van de stadsspelen van het collectief, de toeristen in de sfeer van “De diefstal van de Rechtvaardige Rechters” te duikelen.

Als regisseur, is hij momenteel aan de slag in Brielen bij Ieper , bij de K.Corneelkring , om aldaar een “Realitiesoop” van Raymond Cogen te veroorzaken en in Erpe-Mere, zijn thuisbasis, regisseert hij bij “ASEM”, “De Huisbewaarder” van Nobelprijswinnaar Harold Pinter.

Cogen wordt binnenkort 60 en hoopt dan eindelijk met het serieuze werk, van start te kunnen gaan.

1 opmerking:

Silvy-Anne zei

Cogen werd 60 en begon aan het serieuze werk : Mega Mindy !

mvg,

Silvy-Anne